(surenblog ooс авлаа:)

бас дээрээс нь өөрөө бага зэрэг засварлалаа

Rainer Maria Rilke (1875-1926)
Einsamkeit

Die Einsamkeit ist wie ein Regen.
Sie steigt vom Meer den Abenden entgegen;
von Ebenen, die fern sind und entlegen;
geht sie zum Himmel, der sie immer hat.
Und erst vom Himmel fällt sie auf die Stadt.

Regnet hernieder in den Zwitterstunden,
wenn sich nach Morgen wenden alle Gassen
und wenn die Lieber, welche nichts gefunden,
enttäuscht und traurig von einander lassen;
und wenn die Menschen, die einander hassen,
in einem Bett zusammen schlafen müssen:

dann geht die Einsamkeit mit den Flüssen...

Ганцаардал
Орчуулга: Сүрэн, С. Наранжаргал

Ганцаардал яг л бороо мэт.　
Тэнгис далайгаас ууршин үдшийн бүрийг зорьно
Тэнүүн талыг туулж алс холоо хөврөнө
Тэнгэрт очоод хэсэг хургаснаа
Тэртээх хотыг нөмрөн тэр чигээрээ асгарна

Үүр шөнийн заагаар асгарах тэр бороо 　
Үүрд танигдахгүй болгоно, гудам талбайг.
Дурлаж янаглавч хайраа олоогүй хос
Дургүйцэн, гуниглан бие биесээ орхиход,
Үхсэн сэтгэл, үзэн ядалтаар дүүрэн хос
Өдөн дэр нийлүүлэн хэвтэх үед

Тэр ганцаардал тэгээд мөрөн голтой хамт урсана...