Энэ аялал маань Гималайн Уулсын орон Балбын Катманду хотод 2004 онд тохиосон юм. Хаа холын, хамгийн ядуу, хоцрогдсон, хамгийн бохир ч ертөнцийн өнгө, үнэр, амт бүхэн холилдон хутгалдсан энэ хотод зугаа цэнгэл хөөж биш Копан Хийдэд, сэтгэлийн гүндээ аялах гэж очиж билээ (заавал ингэж хол явах хэрэггүй л дээ, хэ хэ). Одоо эргэн санахад 45 хоносон өдөр цаг, мөч бүрээрээ саяхан мэт тов тодхон сэтгэлд маань үлджээ. Зураг нь хүртэл дижитал биш болохоор цаанаа л нэг ид шидтэй ч юм шиг.
Их Хөлгөний Уламжлалыг Хадгалах Төвийн Копан Хийд дэх Суварагууд
Катмандугийн саду нар буюу хиндү бясалгагчид, гэр орон гэж үгүй бусдын өглөгөөр амьдарч өөрсдийн үнэнд хүрэгчид.
6 comments:
бүхэл бүтэн 45 хоног...
гайхалтай юмаа...
дэлгэрүүлж бичээрэй энэ аялалынхаа тухай...
soulmate-г дэмжиж байна.
/Нутгийн шувуухай минь ээ, түүнд төрсөн өдрийн мэнд хүргэж байгааг минь дамжуулаад өгөөрэй./
Энэ аялалынхаа тухай арай дэлгэрэнгүй бичвэл сонирхолтой байж мэдэх юм шүү.
Мэдээжийн хэрэг сонин хачин,
содон гэрэл зургаар чимэглээд өгвөл ч...
Соулмэйтээ Соронзон чамд Төрсөн Өдрийн мэнд хүргэж дуу дуулж өгч байна...
Дэлгэрүүлж бичиж болох л юм даа тээ?
Зочилсон та 2 тоо баярлаа ;>
Энэ орныг Монголтой харьцуулсан байдлаас нь бичвэл их сонирхолтой санагдаж байна.
Sonin etgeed shuu... /hehe/. Huleej baiya, bicheerei. Amjilt
Jaagii, Segeger 2 too zochilsond bayarlaa ;>
Post a Comment